door Johnny Schots

Op alle rivieren en waters zijn er plaatsen waarvan we uit ervaring weten dat er kans is op roofvis, dat het een ideale plaats is voor snoek en andere roofvis om daar op de loer te liggen, wachtend op prooi. Deze plaatsen noemt men stekken en wanneer je ze bevist is de kans redelijk dat je er roofvis zult vangen.Op sommige van deze stekken heeft de praktijk ons geleerd zit er altijd vis en kunnen er zelfs meerdere roofvissen naast elkaar liggen. De kans op vangen is er veel groter en deze stekken noemt men dan hotspots. Ken je zulk een hotspot en ben je op het juiste moment op die stek dan kun je een superdag of topdag beleven.

Persoonlijk heb ik meerdere keren van zulk een topdag mogen genieten. De eerste maal was één van de dagen dat ik met de Franstalige hengelsport journalist Yves Gregoire samenwerkte om een reportage te maken over het roofvissen op de rivier. Begin juni ( jaartal van geen belang) start van het nieuwe visseizoen, ergens op een Nederlandse rivier. Yves was bezig met nota's nemen en foto's te schieten toen ik mijn bootje over een van de betere kribben loodste. Yves had zijn twee hengels in de hengelsteunen en ik een in de hand en een in de steun toen we beide plots een aanbeet kregen. Elk langs één kant van de boot drilden en landden we onze vis, ik een snoek van 79cm en Yves een van 82cm. We besloten om het bootje voor anker te leggen en de stek al werpend te bestoken. In minder dan een uur tijd konden we nog zes snoeken van +- 80 cm landen,Yves vier en ik twee .Minstens acht snoeken van hetzelfde kaliber lager daar zij aan zij,net achter en stroomafwaarts de kribbe.Wat bijzonder was die dag is het feit dat alle vissen op de kleur fire tiger werden gevangen. Allerlei soorten pluggen werden aangeknoopt en in verschillende kleuren maar telkens was het enkel deze met als kleur fire tiger die scoorde. Later op de dag werden er nog enkele snoeken al trollend geland en ook nu weer had fire tiger de bovenhand. Er werden die dag 16 mooie snoeken gevangen en dit vooral dank zij het geluk op het goede moment op een hotspot te zitten.

Half oktober 2001 heb ik samen met Jean Pierre, mijn secretaris van toen, nog zulk een dag mogen beleven. De zaterdag ervoor tijdens de regio bestuursdag van het SNB,had ik een beetje door mijn schuld J.P. zijn eerste metersnoek laten verspelen (zijn schepnet was wel wat klein om zulk een vis te landen,maar ja.). 's Anderendaags om 9 uur stond J.P. bij mij al aan de deur om naar hengelsport zaak "xxxxx." te rijden om een super groot schepnet te gaan kopen. Op de terugweg heb ik hem toen beloofd om op woensdagnamiddag samen te gaan vissen en dat ik er voor zou zorgen dat hij die dag op de foto kon met zijn eerste metersnoek.
Ik ben die woensdag dadelijk naar een bepaalde plek gevaren waarvan ik vermoedde dat er wel een of twee metersnoeken moesten liggen, een hotspot dus. Al driftend zouden we met grote shads gemonteerd op zware loodkoppen de plek uitkammen.
13u10' ik voelde mijn hengel plots zwaar worden, sloeg aan en ja hoor een snoek van 90cm kon worden geland. 13u45' ditmaal kreeg ik een ferme dreun op de hengel en nummer twee, 106cm kwam op het droge. Ik zag aan J.P. zijn ogen, "die was voor mij bestemd". 14u00' twee maal een zachte tik op de hengel waarvan ik vermoedde dat het vis was en bij de derde aanval was het weer raak, 102 cm. Ditmaal waren het niet alleen zijn ogen die spraken, " ik dacht dat ik een metersnoek zou vangen" klonk het enigszins boos.
Ik besloot dan om even mijn hengel uit het water te laten en stuurde de boot langzaam over de punt van de kribbe. "Jean Pierre, aanslaan zodra je ook maar iets voelt". 14u20' plots stond zijn hengel krom en hoorde ik de vis door de slip gaan. Met knikkende knieën bracht hij de snoek boven het landingsnet en een paar minuten later stond hij trots te poseren met een snoek van 104 cm. 14u30' ik had mijn hengel weer ter hand genomen en voelde weer zachte stootjes tegen mijn shad en een volgende spannende dril bracht een vis van 99cm in de boot. 15u15' ditmaal was het terug J.P. die een mooie vis stond te drillen, op de kop 1 meter.
Dat was dus meer dan ik had beloofd. De rest van de namiddag hebben we al trollend afgesloten waarbij door J.P. nog één vis werd gehaakt maar verspeeld en ik twee dikke baarzen kon landen.
Ik denk dat we ook hier van een topdag op een hotspot mogen spreken.
Vorig seizoen nog had ik weer zo'n dag, zeven snoeken tussen de 70 en 90 cm, alle zeven gehaakt op ongeveer dezelfde plaats en in de directe omgeving ervan heb ik ook nog vier mooie snoekbaarzen van hetzelfde formaat kunnen verschalken. Ik was begonnen met de kanten uit te kammen maar zonder resultaat. Toen ik mij vervolgens verplaatste om een andere stek op te zoeken, bemerkte ik veel vis op mijn dieptemeter in de diepere stukken van het water. Ik besloot al driftend met grote shad's voorzien van zware loodkoppen deze stukken te bewerken. Veel water heb ik niet moeten bevissen, telkens ik al driftend van ondiep naar diep over het talud kwam was het bingo, ik had een nieuwe hotspot gevonden.

Zie zo, vang ze, Johnny Schots.