Overdag ben ik bezig als aankoper van labo-materialen voor een drinkwatermaatschappij in de Provincie Antwerpen. Maar na de werkuren neemt het vissen een belangrijke plaats in. Zowel actief op en rond het water, als passief achter de computer. Het hengelsportbeleid in Vlaanderen en Nederland, en dan vooral wat roofvis betreft, ligt mij heel nauw aan het hart. Vandaar ook mijn bestuursfunctie bij de Snoekstudiegroep Nederland-België en het voorzitterschap van de Vlaamse Roofvisfederatie. Met de VRF proberen we van Vlaanderen terug een aantrekkelijk roofvisland te maken, zowel voor de jeugd als voor de volwassen roofvishengelaar.

Joris is ondervoorzitter van de VRF en tevens bestuurslid van de SNB Regio Kempen '94.

Mijn naam is Guido Van Loo. Ik ben lid van Esox Spinning Club sedert 1983; werd van 1985 tot 2009 secretaris ervan en, na het overlijden van Viktor nam ik de fakkel van hem over als voorzitter van de oudste en misschien wel eerste roofvisclub in Vlaanderen. Een club met uitgesproken ideeën over het terugzetten van roofvis en heel specifiek de snoek, die toen (en eigenlijk nu nog steeds), een beetje de rol speelde van meest gezochte, gegeerde, gehaatte en belaagde vis.
Toen enkele jaren geleden de ondertussen betreurde Viktor Marinus, samen met enkele fanatieke roofvissers, zijn schouders wilde zetten achter het project om een roofvissersfederatie op te richten, kreeg ik van hem de vraag om, als secretaris van de club waar "de Fik" voorzitter van was, mee te doen aan de start van de VRF. En zo gebeurde het ook.  
Sinds de start van "De Vlaamse Roofvissersfederatie" ben ik raadslid van de VRF. Het is misschien niet de meest dringende functie; ook niet deze die het meeste werk vereist, maar toch, met af en toe een goede raad of tip.  
Hopelijk kan ik dit nog lang blijven doen en kan de VRF blijven groeien; in ieder geval daar streven we naar. Ook door jullie hulp en bijdrage moeten we trachten om de federatie naar een hoger niveau te tillen om aldus onze roofvis te beschermen en terug te brengen naar het niveau welke hij ooit gekend heeft.  

Werkt als technische ondersteuning in een groothandel in industriële elektriciteit. Ik ben al meer dan 30 jaar gepassioneerd visser, de laatste 15 jaar alleen nog maar op roofvis. Door in de buurt van de grensmaas te wonen vis ik hoofdzakelijk op de Maas (liefst aan Belgische kant). Ben enkele jaren geleden in contact gekomen met de VRF; na enkele gesprekken was ik overtuigd van de werking van de VRF en wil ik nu graag mijn steentje bijdragen om proberen iets te kunnen doen voor een betere visstand. Dit omdat ik vind dat de jeugd van vandaag ook recht heeft om nog een vis te kunnen vangen en dit niet alleen op een privé water. Ik zal proberen om met de andere mensen van het bestuur geregeld een nieuwsbrief samen te stellen. Hiermee hopen we nog meer roofvissers te kunnen overtuigen van de goede bedoelingen van de VRF. Met meer leden kunnen we nog meer proberen te veranderen in de roofviswereld, zodat we nog heel lang kunnen genieten van onze geweldige sport.

Jean-Pierre Cool is gepensioneerd. Hij oefende het beroep uit van zelfstandig jurist. Zijn voorkeur gaat uit naar het jagend vissen met kunstaas en als vliegvisser met de vlieg in een natuurlijke omgeving .Hij is een regelmatig Ierlandganger. Hij is ervan overtuigd dat de samenwerking van alle roofvissers in Vlaanderen langs een sterke VRF het beleid en regelgeving van de Overheden op het vlak van de  sportieve roofvisserij kan beinvloeden.

Jens begon 15 jaar geleden met de vaste stok op baars te vissen. Vlug vond hij de rust van het karpervissen en begon hij te genieten van de stilte langs de waterkant. Stilaan rezen enkele ecologische vraagstukken waar hij gretig antwoord op zocht. Drie jaar geleden begon hij te vissen op rovers in Vlaanderen. Hij tracht deze actieve visserij vanuit een ecologische invalshoek te benaderen. Hierdoor merkt hij dat het Vlaamse roofvisbeleid niet altijd afgestemd is op de ecologische toestand van de Vlaamse oppervlaktewateren. Via de Vlaamse Roofvis Federatie tracht hij zich in te zetten voor een duurzaam roofvisbeleid.

Chris Coolen is 26 jaar woonachtig te Limburg en werkzaam als bediende bij Scania. Hij is roofvisser sinds 2004. Als PR-man is het zijn doel om zich binnen de VRF  in te zetten ten gunste van de roofvis.

Danny Acke is in het beroepsleven informaticus. Tijdens de weekends houdt hij zich vooral bezig door te gaan vissen in Nederland, op snoek en snoekbaars. Dit sinds 2001; voordien was hij bezig met witvissen. Hij is bij de VRF eerst bestuurslid geworden, en sinds kort heeft hij de functie van secretaris + ledenadministratie op zich genomen. Zijn doelstelling is om binnen de VRF mee te onderhandelen om een betere roofvis situatie te bekomen in Vlaanderen.

Het is al een hele tijd geleden dat Srdjan zowel met vissen als 'computeren' begonnen is.
Deze combinatie zorgt er dan ook voor dat hij de ideale webmaster is voor de VRF; een taak die hij met veel plezier waarneemt.
Hij is dan ook heel verheugd dat hij op deze manier zijn steentje kan bijdragen tot het behoud van onze prachtige roofvissen in Vlaams Openbaar viswater.