Zoals het de laatste jaren de gewoonte is hielden de Parkvissers van het Vrijbroekpark in Mechelen hun jaarlijks hengelsportkamp voor de jeugd. Het is ook stilaan de gewoonte geworden dat de VRF aanwezig is om deze jeugd instructieweek af te sluiten met roofvissen.

Vijftien jongens en een meisje stonden ons op de parking op te wachten, ik schatte hen zo ongeveer 8 tot 12 jaar oud; jonger dan de vorige keren, toch waren er een drietal gezichten bij van vorige editie. Van daar trokken we naar de gebruikelijke overdekte rustplaats aan een van de vijvers om zoals gewoonlijk een beetje uitleg te geven over het roofvissen. Dat deze groep duidelijk jonger was en minder ervaring had bleek dadelijk bij het van start gaan door Danny met een woordje uitleg over de verschillende soorten roofvis in onze streken. Slechts enkelen hadden al eens contact gehad met rovers en allen zaten ze rustig en met gespitste oortjes te luisteren naar zijn uitleg. Na Danny was de beurt aan mij en ik was blij dat ik voor baars had gekozen, een vis die ideaal is om van start te gaan als beginnend roofvisser; sommigen onder hen zagen deze visserij wel zitten. Vervolgens kwam Peter met als thema de snoek en ook hier was de belangstelling groot, even groot als hun ogen bij het zien van de foto's die Peter ter illustratie had meegebracht. Ten slotte was het weer aan Danny met een woordje uitleg over snoekbaars en over de dropshot methode, ideaal voor deze visserij.

Na dit uurtje theorie konden we overstappen naar de praktijk. Ook hier was duidelijk dat we te maken hadden met jongeren die zelden of nooit een werphengel in de hand hadden genomen. De spinners vlogen dan ook in alle richtingen en de pruiken en andere toestanden van die aard waren bijna niet te tellen. Gelukkig kwam er beterschap en konden we zoals gewoonlijk afsluiten met een wedstrijdje werpen, waarbij zij die op het witte laken konden werpen beloond werden een loodkopje en twisterstaart. Danny zorgde er op het einde wel voor dat iedereen een geschenkje kon bekomen.

Om twaalf uur kwart namen we dan afscheid van de jeugd en konden we samen met Eddy, de voorzitter van de Parkvissers, wat nababbelen op het terras van het cafetaria van het park. Rond dertien uur dertig begon onze maag te knorren en werd een einde gemaakt aan deze dag.

Johnny Schots